Sevgili okuyucular, yepyeni, aniden, kendi kendine, yazarın bile farketmediği bir anda doğuveren, bir seri haline dönüşmesi beklenilen, Endüstriyel Duyarlılık Aşkına isimli ŞizoEndüstrik yazılar serisinin ilk bölümüne hoşbuyurdunuz. Yasal Uyarı tabiki de var: Yazarı taklit etmek beyninizi kalemtraşla açmanıza sebep olacağından, evde, orada, burada denenmesi uygun değildir.
İlk bölüm oh, YES! twitter sitesindeki bu konseptteki tivitlerden oluşacaktır.
-Siz bir kalemin kalemtraş içinde dönerken onun jiletine dokunduğunda
çektiği acıyı bilebilir misiniz? Hayır. Ben de bilemem. Kimse bilemez..
-Siz bir kitabı ilk açtığınızda çıkardığı ilk sesten zevk alırken,
kitabın o sesi çıkarmak için neler çektiğini bilebilir misiniz? O koku?
-Ya biri gelip de sizi gazoz açacağıyla gazoz kapağını yamulttuğu gibi yamultsaydı? O çıkaracağınız fıss sesini bir düşünün...
-Klavyenizin tuşlarına tivit atarken basan parmaklarınız... ya biri sizin
kafanızı tuşlayarak tivit atsaydı? Keske dokunmatik mi olsaydınız?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder