O geceydi. Koşuyorlar, koşuyorlar ve koşuyorlardı. Arkalarında ne olduğunu bilmiyorlardı ama kovalanıyorlardı. Neden olduğunu da bilmiyorlardı. Sadece önceki gün arkadaşları Tutanya'da kalmışlardı. Sabah da eve geri dönmüşlerdi. Kovalanıyorlardı. Bir apartmana girdiler. İzlerini kaybettirdiklerini sanıyorlardı ki apartmanın önünde bir karaltı görmüşlerdi. Çatıya doğru koşmaya başladılar asansörü olmadan lanet apartmanda. Jamon sigara içiyordu yarı yolda tıkanıverdi. Ama aşağıdan gelen kapı sesinin etkisiyle "bana mısın?" demeyerek aniden koşmaya başladı. Çatıya varmışlardı. Bir helikopter pistindelerdi. Ve aşağı atlasalar cehennemin dibini boylayacakları kadar yüksektelerdi. Yapacakları çok birşey kalmamıştı....
Koşmaya başladılar aniden. Çatı katında oradan oraya koşturuyorlardı heyecandan. Aniden...Durdular. Jamon "Ben açıktım, yemeğe gidelim." dedi ve hemen yan sokaktaki çorbacıya gittiler. SON
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder